آرى، آنان كه با افكار پليد خود گمراهى ايجاد كردند، دانسته و يا ندانسته بشر را در تمام برنامه هاى حيات به ميدان فساد كشيدند، آنان كه دست انسان را از دامن تربيت انبياء كوتاه كردند، دنياى حيات را مبدل به خانه اى پر از شرك و تجاوز و پستى و پليدى نمودند.انسان مادى و مغرور و شيفته افكار آن گمراه كنندگان اين حقيقت را درك نكرده است كه سلسله حيات ممكن نيست با گذشت اين مدت محدود و موقت در كره زمين پايان پذيرد، و دوران زندگى با اين همه مبارزات و مخاصمات و مظالم نامحدودش هرگاه در چنين افقى تنگ و محصور به پايان برسد و اگر پس از انقضاء حيات در اين كره خاكى حياتى ديگر وجود نداشته باشد بى گمان چنين زندگى و حياتى موضوعى لغو و عبث خواهد بود و حق و باطل آن از هم جدا نخواهد شد، و هيچ انسان عاقلى به چنين عقيده غلطى تن نخواهد داد، تا چه رسد كه تنظيم كننده نظام حيات خداوند حكيم انسان را موجودى رها شده آفريده باشد، پيامبران راستين از دنياى ديگرى به نام آخرت خبر داده و از آنجا به عنوان روز جزا ياد كرده و مطابق با منطق وحى درباره جزاى اعمال بشر به اين دقت خبر آورده اند:

زغال   3 هزار ميليون تن

آهن   516 هزار تن

سرب   2 هزار تن

روى   5/3 هزار تن

مس   5 هزار تن

بوكسيت   14 هزار تن

گوگرد   17 هزار تن

نمك   68 هزار تن

پتاس   3 هزار تن

نفت   1 هزار تن

موليبدن   112 هزار تن

تونكستن   10 هزار تن

اين اجناس كه در خوان طبيعت براى آسايش بشر قرار داده شده به وسيله انسانهاى مادى و شهوت پرست در خراب كردن دانشگاه ها و دانشكده ها، دبيرستان ها، مدرسه ها، پارك ها، بيمارستان ها، مخزن ها، كشتن بى گناهان و مظلومان بكار برده شد. تازه اين آمار مصرف شده انگلستان، فرانسه، شوروى، آلمان، بلژيك، هلند، مجارستان، اطريش، لهستان، نروژ، دانمارك، بسى بيش از آنهاست، تازه پس از اين همه بلا و بدبختى درس عبرت نگرفته و از آن پس تاكنون هزاران بلاهاى فكرى و جسمى و اجتماعى بسر بشر آورده اند، آرى اين است نتيجه زندگى مادى صرف و اين است ميوه تلخ افكار فرويد و فرويديسم، تعجب اين است كه پس از اين همه ناراحتى باز گروه كثيرى از تحت تأثير همان تربيت هاى مادى و غلط، انكار فضايل و تزكيه روح مى كنند، راستى بشر را بايد از چه راهى غير از تهذيب روان تربيت كرد تا اين همه وحشيگرى نداشته باشد.

بر گرفته از کتاب لقمان حکیم استاد حسین انصاریان

شك نيست كه نتيجه اين طرز تفكر و تصور جز اين نيست كه انسان از سطح عالى روحى و معنوى خود تنزل كند، و با انكار حقيقت روح و فضايل انسانيت كه عده اى از دانشمندان غرب نوايش را ساز كرده اند، در شمار ديوان و ددان و درندگان قرار گيرد، و زندگى از هر گونه هدفى و غايتى و دليلى تهى ماند، و آرامش و آسايش و رفاه و سعادت و نوع دوستى از عرصه حيات رخت بندد، و در نتيجه اگر بشر پيرو مكتب داروين و فرويد شده و ما او را جز حيوانى پست ندانيم، ديگر از جهان انتظارى غير از فساد جنگ و شهوت پرستى و ستيز و هرزگى نبايد داشت.